എനിക്ക് സംഭവിച്ച കാര്യം, എല്ലാ അറിവുകളുടെയും വെളിച്ചത്തിൽ ആ കാര്യങ്ങൾക്കെല്ലാം സ്ഥിരീകരണമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇത് 1995-ലെ കാര്യമാണ്. ജൂൺ 16 എന്റെ ജന്മദിനമാണ്. ഞങ്ങൾ മാഞ്ചസ്റ്ററിൽ ആസ്ഥാനം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ അവിടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അര മണിക്കൂറിന് ശേഷം ദിക്‌ർ നടക്കേണ്ടതായിരുന്നു. അപ്പോൾ വാതിലിൽ ഒരു മുട്ടു കേട്ടു. ഞാൻ വാതിൽ തുറക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ, അവിടെ തിരുനബി (സ) നിൽക്കുന്നു. ളാഹിറിൽ (ശരീരത്തിൽ).

നബി (സ) ശരീരത്തോടെ ളാഹിറിൽ എവിടെയെങ്കിലും വരികയും നിങ്ങളുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുമോ? എന്നാൽ എനിക്കത് സംഭവിച്ചു. ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ് മുഹമ്മദു റസൂലുല്ലാഹ്, സത്യം.

ഞാൻ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ റസൂലുല്ലാഹി (സ). ഞാൻ ഇതിനകം ആയിരക്കണക്കിന് തവണ തിരുനബി (സ) യെ ദർശിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. അതിനാൽ റസൂലുല്ലാഹി (സ) ആണ് വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ ഉടനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വാതിൽ തുറന്ന് നബി തിരുമേനി (സ) നിൽക്കുന്നത് കണ്ടയുടനെ, ഞാൻ അവിടുത്തെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. അവിടുത്തെ പാദങ്ങളിൽ ഞാൻ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അവിടുന്ന് എന്റെ തലയിൽ ഇങ്ങനെ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, അകത്തേക്ക് നടക്കൂ, അകത്തേക്ക് നടക്കൂ, ആളുകൾ കാണും, ആളുകൾ വരും.

നബി തിരുമേനി (സ) ക്ക് ആരും കാണരുതെന്ന വലിയ കരുതലുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ആരും കാണരുത്. അങ്ങനെ അകത്തേക്ക് വന്നു. പിന്നെ അകത്ത് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

ഞാൻ ആദ്യമായി സർക്കാരിനെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ സർക്കാരിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഒരു ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. എനിക്കത് തീരെ ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് നാവുകൊണ്ട് പോലും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഞാൻ സർക്കാരിന്റെ സന്നിധിയിൽ മനസ്സ് കൊണ്ട് ഈ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു, സർക്കാർ, എപ്പോഴെങ്കിലും ഞാൻ നാത്ത് ശരീഫ് (പ്രവാചക കീർത്തനം) പാടുകയും എന്റെ മുന്നിൽ നബി തിരുമേനി (സ) ഇരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അവസ്ഥ ഉണ്ടാകണം. പ്രവാചക തിരുമേനി (സ) യെ കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടുത്തെ സന്നിധിയിൽ നാത്ത് പാടണം, ദുരൂദും സലാമും ചൊല്ലണം.

റസൂലുല്ലാഹി (സ) അവിടെ വന്ന് ഇരുന്നപ്പോൾ, അവിടുന്ന് പറഞ്ഞ ആദ്യത്തെ വാചകം ഇതായിരുന്നു, വരൂ, നാത്ത് പാടൂ. അപ്പോൾ ഇതിൽ ശൈത്താന്റെ യാതൊരു കളിയും ഉണ്ടാകാൻ കഴിയില്ല, കാരണം നബി (സ) മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നു, ഞാൻ ദുരൂദും സലാമും ചൊല്ലുന്നു. എനിക്ക് അറിയാവുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചൊല്ലിത്തീർത്തു.

അതിനുശേഷം നബി തിരുമേനി (സ) പറഞ്ഞു, ഇന്ന് മുഴുവൻ ദിക്‌റും ചെയ്യേണ്ട, ഇന്ന് ‘സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈക്ക യാ മുഹമ്മദ്’ എന്ന ദിക്‌ർ മാത്രം ചെയ്യുക. പിന്നെ ഞങ്ങൾ ‘സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈക്ക യാ മുഹമ്മദ്’ എന്ന ദിക്‌ർ ചെയ്തു. ഞാൻ ‘സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈക്ക യാ മുഹമ്മദ്’ എന്ന് പറയുമ്പോഴെല്ലാം, ഞാൻ നബി (സ) യുടെ പാദങ്ങളിൽ ചുംബിക്കുമായിരുന്നു.

അങ്ങനെ ഇത് ചെയ്ത് ചെയ്ത്, മൂന്നര മണിക്കൂറോളം ഈ ദിക്ർ തുടർന്നു. ഇത് ചെയ്ത് ചെയ്ത് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നാൽ, ഞാൻ കവിതയിൽ വായിച്ചിരുന്ന അതേ അന്തരീക്ഷം റസൂലുല്ലാഹി (സ) അവിടെ സൃഷ്ടിച്ചു. “നമീദാനം ചെ മൻസിൽ ബൂദ് ശബ് ജായേ കെ മൻ ബൂദം, ബഹർ സൂ റഖ്സെ ബിസ്മിൽ ബൂദ് ശബ് ജായേ കെ മൻ ബൂദം, ഖുദാ ഖുദ് മീരെ മജ്‌ലിസ് ബൂദ് അന്ദർ ലാമകാൻ ഖുസ്രോ, മുഹമ്മദ് ശമ്മെ മെഹ്ഫിൽ ബൂദ്… മുഹമ്മദ് ശമ്മെ മെഹ്ഫിൽ ബൂദ് ശബ് ജായേ കെ മൻ ബൂദം.”

“നമീദാനം കെ ആഖിർ ചൂ ദമേ ദീദാർ മീ റഖ്സം, മഗർ നാസാം ബ ഈ ദൗഖേ കെ പേശെ യാർ മീ റഖ്സം.” പ്രിയതമൻ മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് കാലുകൾ തനിയെ നൃത്തം വെക്കുന്നതെന്ന് അറിയില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് അറിയില്ല, കാലുകൾ തനിയെ നൃത്തം വെക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു, ഞാൻ നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നു. “മഗർ നാസാം ബ ഈ ദൗഖേ”, എന്നാൽ എന്റെ ഈ ദൗഖിൽ എനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ട്, “കെ പേശെ യാർ മീ റഖ്സം”, പ്രിയതമന്റെ മുന്നിലാണ് ഞാൻ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത്.

എന്നിട്ട് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നാൽ, ഞാൻ നബി (സ) യെ ത്വവാഫ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. നബി (സ) ക്ക് ചുറ്റും വേഗത്തിലുള്ള ചുവടുകളോടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. തിരുനബി (സ) ക്ക് ചുറ്റും നൃത്തം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശരീരം തളർന്ന് വീണു. ഞാൻ കരയാൻ തുടങ്ങി, ഇനി എന്ത് ചെയ്യും?

അപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ കിടന്നുകൊണ്ട് തന്നെ കണ്ടു, എന്റെ ഉള്ളിലെ കാര്യങ്ങൾ പുറത്തുവന്നിരിക്കുന്നു. നബി (സ) യും ഒരു പമ്പരം പോലെ ഇങ്ങനെ കറങ്ങുകയാണ്. ഞങ്ങളുടെ റൂഹുകളും ലതായിഫും നബി (സ) ക്ക് ചുറ്റും ഇങ്ങനെ കറങ്ങുകയാണ്. റൂഹുകൾ കറങ്ങുന്നതുകൊണ്ട് എവിടെനിന്നോ ‘അഹ്‌മദ്’ എന്ന ശബ്ദങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്. നാവ് നിശ്ശബ്ദമായിരുന്നു. ഉള്ളിലെ റൂഹുകളിൽ നിന്നാണ് ശബ്ദങ്ങൾ. എവിടെനിന്നോ സർക്കാരിന്റെ പേരിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.

നബി തിരുമേനി (സ) മുറിയുടെ അകത്തേക്ക് വന്ന സമയം ഞാൻ കണ്ടത്, പന്ത്രണ്ട് പ്രാവുകൾ വന്നു. അവ ഓരോന്നായി വന്ന് ഓരോ ശരീരമായി മാറി. അതിൽ ഏറ്റവും ആദ്യം തുറന്ന പ്രാവ്, അത് മൗലാ അലി ആയിരുന്നു.

അവിടെ നടന്നത് വ്യക്തമായ ദർശനവും സലാം പറയലുമാണ്. അത് എങ്ങനെ തോന്നലാകും? അപ്പോൾ ഞാൻ സന്തോഷവാനായിരുന്നു. അറിവനുസരിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ അത് ശരിയുമായിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് യക്കീൻ (പൂർണ്ണ വിശ്വാസം) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ ചിന്തിച്ചു, ഞാനെങ്ങനെ ഇത്രയും ഭാഗ്യവാൻ ആകും?

അതിനുശേഷം ഉടൻ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് സർക്കാരിനോടൊപ്പം സൗത്ത് ആഫ്രിക്കൻ പര്യടനമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ അവിടെ കേപ്ടൗണിലായിരുന്നു. അവിടെ ഹൈദരാബാദ് ഡെക്കാനിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സുഹൃത്തുണ്ടായിരുന്നു. മുഹമ്മദ് ഇസ്മായിൽ. അദ്ദേഹം വളരെ സ്നേഹമുള്ളവനും ദയയുള്ളവനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് സർക്കാരിനോട് വലിയ മുഹബ്ബത്ത് ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ കേപ്ടൗണിലെ തന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു വിരുന്നിന് ക്ഷണിച്ചു.

അന്ന് സർക്കാർ പറഞ്ഞു, ജിബ്‌രീലിന്റെ ആ ജുബ്ബ കൊണ്ടുവരൂ. ആ ജുബ്ബ സർക്കാർ ധരിച്ചു, ബ്രൗൺ നിറത്തിലുള്ളത്. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, വരൂ, ഇന്ന് നമുക്ക് മെഹ്ദി ആയി പോകാം. വളരെ ഗാംഭീര്യത്തോടെ, പ്രൗഢിയോടെ സർക്കാർ പ്രത്യക്ഷനായി. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി എലിവേറ്ററിലേക്ക് പോവുകയാണ്. സർക്കാരിന്റെ മൂഡ് വളരെ സന്തോഷകരമായിരുന്നു. നടന്നുപോകുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, ആ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കാമെന്ന്.

ഞാൻ ചോദിച്ചു, സർക്കാർ, “അങ്ങ് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടോ, ജൂൺ 16-ന് എൻ്റെ ജന്മദിന സമ്മാനമായി നബി (സ) യെ അയച്ചു” എന്ന്? സർക്കാർ പറഞ്ഞു, “അതെ”. ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സർക്കാർ, എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അതൊരു ശൈത്വാനിയായ സംഭവമായിരുന്നു എന്നാണ്.”

അപ്പോൾ സർക്കാർ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, “അതെന്താ? നിനക്ക് എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ തോന്നുന്നത്?” ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സർക്കാർ, ഞാൻ മിനാറെ നൂറിൽ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്, ദർശനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നോട്ടം നബി (സ) യുടെ പാദങ്ങൾക്ക് മുകളിലേക്ക് പോകില്ലെന്ന്. കണ്ണുകൾക്ക് ഒരുതരം മങ്ങലുണ്ടാകും, അത്രയും ശേഷി ഉണ്ടാകില്ല. നബി (സ) യുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ മുകളിലേക്ക് പോകാൻ അത്രയും ശേഷി ഉണ്ടാകില്ല. ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നുപിടിച്ച് അവിടുത്തെ മുഴുവനായി കാണുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അതിൽ എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന്.”

സർക്കാർ പറഞ്ഞു, “ഇല്ല, കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. നിൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മങ്ങലുണ്ടാകാതിരുന്നത്, നിനക്ക് ശേഷിയുടെ പ്രശ്നം വരാതിരുന്നത്, നീ നമ്മുടെ സുഹ്ബത്തിൽ (സഹവാസത്തിൽ) ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.”

അല്ലാഹുവാണെ സത്യം, ഞാൻ റസൂലുല്ലാഹിയുടെ മുന്നിലാണ് നിൽക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുകയേ ഉണ്ടായില്ല. ആരുടെ മുന്നിലാണോ വലിയ വലിയ ഔലിയാക്കൾ പോലും വിറയ്ക്കുന്നത്, അവിടെ. അതെല്ലാം സർക്കാരുമായുള്ള സുഹ്ബത്തിൻ്റെ ഫലമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ, എത്രയോ വലിയ വ്യക്തിത്വങ്ങൾ, ബായസീദ് ബിസ്താമി (റ) യെപ്പോലുള്ളവർ, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു,

“അദബ്ഗാഹീസ്റ്റ് സേറെ ആസ്മാ അസ് അർശ് നാസുക്തർ”
“അദബ്ഗാഹീസ്റ്റ് സേറെ ആസ്മാ അസ് അർശ് നാസുക്തർ
നഫസ് ഗും കർദ മീ ആയദ് ജുനൈദോ ബായസീദ് ഈ ജാ”

അത്രയധികം മര്യാദയുണ്ട് ആ സദസ്സിന്.

“അദബ്ഗാഹീസ്റ്റ് സേറെ ആസ്മാ അസ് അർശ് നാസുക്തർ” – ഭൂമിയിൽ, ആകാശത്തിന് താഴെ അങ്ങനെയൊരു സദസ്സുണ്ട്, അതിൻ്റെ ആവശ്യകതയും പ്രോട്ടോക്കോളും അർശിനേക്കാൾ കൂടുതലാണ്.

“നഫസ് ഗും കർദ മീ ആയദ്” – സ്വയം മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞ്, ജുനൈദും ബായസീദും, ഇരുവരും പാദങ്ങളിലും വയറിലും തലയിലും ഇഴഞ്ഞ് അവിടെ ഹാജരാകുന്നു.

മൗലാനാ റൂമി പറഞ്ഞു, “ഹസാർ ബാർ ബിശോയം ദഹൻ സമസ്കെ ഗുലാബ്, ഹനൂസ് നാമെ തൂ ഗുഫ്തൻ കമാലെ ബേഅദബീ സ്ത്.” (ആയിരം തവണ ഞാൻ എൻ്റെ വായ കസ്തൂരിയും പനിനീരും കൊണ്ട് കഴുകിയാലും, അവിടുത്തെ പേര് ഉച്ചരിക്കുന്നത് പോലും മര്യാദകേടിൻ്റെ പാരമ്യമാണ്).

ഞാനോ, ആ സദസ്സിൽ നിൽക്കുകയാണ്. നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, അവിടുത്തെ ചുറ്റും കറങ്ങുന്നു.

ഇതുപോലെ മറ്റൊരു സംഭവം നടന്നത് ഡിസംബർ 17-നാണ്. ഒരുപക്ഷേ 1992 അല്ലെങ്കിൽ 1991, എനിക്കിപ്പോൾ ഓർമ്മയില്ല. ഡിസംബർ 17 ആണ്.

ഡിസംബർ 17, 1991, ഞാൻ കറാച്ചിയിലെ ഒരു ഫുട്പാത്തിൽ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ സർക്കാർ വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “എഴുന്നേൽക്കൂ.” സർക്കാർ എന്നെയും കൂട്ടിപ്പോയി. ഞങ്ങൾ അജ്മീർ ശരീഫിൽ എത്തി.

ഈ കാര്യങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരീകരണത്തിൻ്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ, കാരണം ഞങ്ങൾ അജ്മീറിൽ നിൽക്കുകയല്ലേ? ഇനി എന്ത് സ്ഥിരീകരണം? അവിടെ വെച്ച് ഞാൻ മറ്റൊരു സംഭവം കണ്ടു.

ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സർക്കാർ, എനിക്കൊരു കാര്യം അങ്ങയോട് പറയാനുണ്ട്. ഞാൻ കണ്ട ഒരു കാര്യം. ളാഹിർ (പ്രത്യക്ഷത്തിൽ) ആയിട്ട്, അങ്ങ് കാണിച്ചു തന്നതാണ്, അങ്ങ് കൊണ്ടുപോയതാണ്.” ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു, “സർക്കാർ, ഒരു ദിവസം അങ്ങ് വന്ന് എന്നെ അജ്മീറിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ വെച്ച് ഞാൻ കണ്ട കാര്യം, അതിൻ്റെ ഒരു സ്ഥിരീകരണം അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹീതമായ നാവുകൊണ്ട് എനിക്ക് വേണം, എൻ്റെ ഹൃദയത്തിന് സമാധാനം ലഭിക്കാൻ.”

സർക്കാർ ചോദിച്ചു, “ശരി, പറയൂ.”

ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സർക്കാർ, നമ്മൾ അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, സ്വീകരിക്കാൻ നിന്നവരിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലായി നബി (സ) നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവിടുന്ന് അങ്ങയെ സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു. സർക്കാർ എനിക്കൊരു കാര്യം മനസ്സിലായില്ല.”

സർക്കാർ ചോദിച്ചു, “അതെന്താണ്?”

ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സർക്കാർ, അങ്ങേക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടാകും. ഉള്ളിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, നബി (സ) മാത്രമായിരുന്നു അങ്ങയുടെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നത്. ബാക്കിയുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിനും കോടിക്കണക്കിനും വരുന്ന ഫുഖറാഅ്, ആശിഖീൻ, ഔലിയാഅ്, കാമിലീൻ, സുൽത്താൻ, ഇവർക്കാർക്കും ഒരു ചുവട് മുന്നോട്ട് വെക്കാൻ പോലും അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. നബി (സ) മാത്രമായിരുന്നു അങ്ങയുടെ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നത്.”

സർക്കാർ ചോദിച്ചു, “ശരി, എന്നിട്ട് എന്തുണ്ടായി?”

അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു, “സർക്കാർ, പിന്നീട് സംഭവിച്ചത്, നബി (സ) അങ്ങയെ തൻ്റെ ചുമലിൽ ഇരുത്തി. എന്നിട്ട് നബി (സ) ദുരൂദും സലാമും ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി. സർക്കാർ, ഈ കാര്യം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല, നബി (സ) ദുരൂദ് ചൊല്ലുന്നു, അതും അങ്ങയെ ചുമലിലിരുത്തിക്കൊണ്ട്. അപ്പോൾ ആ ദുരൂദ് ആർക്കുള്ളതായിരുന്നു? ആ ദുരൂദ് നമ്മൾ നബി (സ) ക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ചൊല്ലുന്നത്? അപ്പോൾ നബി (സ) അതേ ദുരൂദ് ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് ചൊല്ലുന്നത്?”

സർക്കാർ പറഞ്ഞു, “അതെ, നീ കണ്ടത് സത്യമാണ്.” എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “അതായത്, ആ ദുരൂദ് ചൊല്ലാൻ കാരണം, ആദ്യം ആ അർളി അർവാഹ് (ഭൗമിക ആത്മാക്കൾ) മദീനയിൽ അവിടുത്തെ പരിശുദ്ധ ഖബറിലായിരുന്നു. അവർക്ക് ദുനിയാവിലേക്ക് വരുന്നതിന് വിലക്കുണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സിലായോ? ഇപ്പോൾ ആ അർളി അർവാഹ് പുറത്തുവന്ന് മെഹ്ദി അലൈഹിസ്സലാമിൻ്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ. അപ്പോൾ ഇനി ദുരൂദ് ചൊല്ലുന്നത്, അതിന്മേൽ ആയിരിക്കില്ലേ? ആദ്യം അത് മദീനയിലായിരുന്നു. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞാണ് ചൊല്ലിയിരുന്നത്. ഇപ്പോൾ അഡ്രസ്സ് മാറിയല്ലോ.”

അതിനുശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, “ഇനി ദുരൂദ് നിൻ്റെ ഗോഹർ ഷാഹിയെ നോക്കിയല്ലേ ചൊല്ലുക. കാരണം അതിനുള്ളിലാണല്ലോ ആ അർളി അർവാഹ് (ഭൗമിക ആത്മാക്കൾ) വന്നിരിക്കുന്നത്. അതിന്മേലാണല്ലോ ദുരൂദ് ചൊല്ലപ്പെടുന്നത്.”

ഗൗസുൽ അഅ്ളം (മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖ്) പറയുന്നു, എൻ്റെ പാദം എല്ലാ വലിയ്യുകളുടെയും ചുമലിലാണെന്ന്. നബി (സ) യുടെ പാദം ഗൗസുൽ അഅ്ളമിൻ്റെ ചുമലിൽ. എന്നിട്ട് നബി (സ) തൻ്റെ ചുമലിൽ ഇരുത്തിയത് ആരെയായിരിക്കും?

ഈ കാര്യം ഹൃദയത്തിലേക്ക് ശരിയായി കയറുന്നില്ല അല്ലേ? നമ്മൾ ആരുടെ നായ്ക്കളാണ്? ആരാണ് നമ്മുടെ നാഥൻ? ആരാണ് നമ്മുടെ ഉടമസ്ഥൻ? ഒന്നു ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ.

സർക്കാർ പറഞ്ഞു, “ഏതിന്മേലാണോ ദുരൂദും സലാമും ചൊല്ലപ്പെട്ടിരുന്നത്, ആ അർളി അർവാഹ്, അത് ആദ്യം മദീനയിലെ പരിശുദ്ധ ഖബറിൽ ആയിരുന്നല്ലോ. ഇപ്പോൾ അത് നിൻ്റെ ഗോഹർ ഷാഹിയുടെ ഉള്ളിൽ വന്നിരിക്കുകയാണല്ലോ. അപ്പോൾ ഇനി ദുരൂദും ഇവരെ നോക്കിയായിരിക്കും ചൊല്ലുക.”

ഇതെല്ലാം ഇവിടുത്തെ തന്നെ സംഭവങ്ങളാണ്. എപ്പോഴെങ്കിലും സർക്കാർ അനുവാദം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ആലമെ അഹദിയ്യത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരാം.