ചോദ്യം:
വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പറയുന്നു, നബി (സ)ക്ക് താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ ഹിദായത്തിലാക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് (ഖുർആൻ 28:56). വിശദീകരിക്കാമോ? 

സയ്യിദി:
അങ്ങനെയല്ല കാര്യം. അതൊരു ഗൂഢാലോചനയായിരുന്നു. തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളവരെ ഹിദായത്തിലാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നല്ല. അല്ലാഹുവിന് പറയാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യമാണ് ഇപ്പോൾ ഇവിടെയുള്ളത്. കാരണം നമ്മൾ ഇതിനെ അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള വഹിയ്യ് ആയി കണക്കാക്കുകയാണെങ്കിൽ, വിശുദ്ധ ഖുർആൻ വ്യാജമാണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. എന്തുകൊണ്ട്?

റസൂലുല്ലാഹി (സ) നമ്മളോട് കൽപ്പിക്കുന്നു, “ലാ യുഅ്മിനു അഹദുകും ഹത്താ അകൂന അഹബ്ബ ഇലൈഹി മിൻ വാലിദിഹി വ വലദിഹി വന്നാസി അജ്മഈൻ ഫീ നഫ്സിഹി.” അതായത്, നിങ്ങളിൽ ഒരാൾക്ക് പോലും ഈമാൻ ഉള്ളവനാകാൻ കഴിയില്ല, ഒരു മുഅ്മിൻ ആകാൻ കഴിയില്ല; ഹത്താ അകൂന അഹബ്ബ ഇലൈഹി, ഞാൻ അവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനാകുന്നത് വരെ. അതായത്, ഞാൻ നിനക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനാകുന്നത് വരെ നിനക്ക് ഈമാൻ ഉള്ളവനാകാൻ കഴിയില്ല. ഹത്താ അകൂന അഹബ്ബ ഇലൈഹി, ഞാൻ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനായിത്തീരുന്നത് വരെ.

അവന്റെ മാതാവിനെയും പിതാവിനെയും സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഉപരിയായി റസൂലുല്ലാഹിയെ (സ) സ്നേഹിക്കുന്നത് വരെ. മാതാപിതാക്കൾക്ക് ശേഷം മറ്റാർക്കും അത്ര പ്രാധാന്യമില്ല. അതിനാൽ, ലോകത്തിലെ മറ്റെല്ലാവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അവന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും മുഴുവൻ മനുഷ്യരാശിയെയും സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അവൻ റസൂലുല്ലാഹിയെ (സ) സ്നേഹിക്കുന്നത് വരെ.

ഇത് ഈമാന്റെ ഒരു ആവശ്യകതയാണ്. ആരുമായാണോ നിങ്ങളുടെ ഈമാൻ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, അവരെയായിരിക്കണം നിങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കേണ്ടത്. അവർക്ക് വേണ്ടി ആരെ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നാലും ശരി.

വദ്കുരിസ്മ റബ്ബിക വ തബത്തൽ ഇലൈഹി തബ്തീലാ. നിന്റെ നാഥന്റെ നാമത്തിൽ ലയിച്ചുചേരുക,
വ തബത്തൽ ഇലൈഹി തബ്തീലാ, എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് അവന്റേത് മാത്രമായിത്തീരുക. (ഖുർആൻ 73:8)

വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ആണ് ഇത് പറഞ്ഞത്. ഏതാണ് കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠം? നിങ്ങൾ റസൂലുല്ലായെ സ്നേഹിക്കുന്നതാണോ ശ്രേഷ്ഠം, അതോ റസൂലുല്ലാഹ് നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നതാണോ?

പ്രവാചകന്മാരുടെയും ഔലിയാക്കളുടെയും ഫുഖറാക്കളുടെയും പഠിപ്പിക്കലുകൾ നമ്മോട് പറയുന്നു, രണ്ട് തരം ആളുകളുണ്ട്. ഒന്ന്, അല്ലാഹുവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ. മറ്റൊന്ന്, അല്ലാഹു ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ.

ഒരിക്കൽ ഇബ്രാഹിം ബിൻ അദ്ഹമിന്റെ അടുക്കൽ ഒരു മലക്ക് വന്ന് എന്തോ എഴുതാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു, “എന്താണ് എഴുതുന്നത്?” മലക്ക് പറഞ്ഞു, “ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ പേരുകളാണ് എഴുതുന്നത്.” പേരുകൾ എഴുതിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇബ്രാഹിം ബിൻ അദ്ഹം ചോദിച്ചു, “എൻ്റെ പേര് എത്രാമത്തെ നമ്പറാണ്?” മലക്ക് പറഞ്ഞു, “താങ്കളുടെ പേര് ഇതിലില്ല.” അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “അങ്ങനെയാണോ, എൻ്റെ പേരില്ലേ.” അദ്ദേഹം നിശബ്ദനായി.

രണ്ടാം ദിവസവും ആ മലക്ക് വന്നു. എന്തോ എഴുതാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം നിശബ്ദനായിരുന്നു. മലക്ക് പറഞ്ഞു, “ഞാനിന്ന് അല്ലാഹു ആരെയാണോ സ്നേഹിക്കുന്നത്, അവരുടെ പേരുകളാണ് എഴുതുന്നത്.” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “അങ്ങനെയാണോ, ശരി.” അപ്പോൾ മലക്ക് പറയാൻ തുടങ്ങി, “താങ്കളുടെ പേര് ഇതിലുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് ഇന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ലേ?” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “അല്ലാഹുവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ ലിസ്റ്റിൽ എൻ്റെ പേരില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇതിൽ എങ്ങനെ ഉണ്ടാകാനാണ്?” മലക്ക് പറഞ്ഞു, “അല്ല, ഈ ലിസ്റ്റിൽ താങ്കളുടെ പേര് ഏറ്റവും മുകളിലാണ്.”

അപ്പോൾ ഇതിൽ നിന്ന് എന്താണ് മനസ്സിലായത്? സർക്കാരിൽ നിന്ന് നമുക്ക് ലഭിച്ച പാഠങ്ങൾ, വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ നിന്ന് നമുക്ക് ലഭിച്ച പാഠങ്ങൾ, അത് നമ്മോട് പറയുന്നത്, അല്ലാഹുവിനെ സ്നേഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു വലിയ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും കഷ്ടപ്പാടുകളിലൂടെയും കടത്തിവിടും. വലിയ തസ്കിയയും തസ്ഫിയയും ചെയ്യിപ്പിക്കും. എന്നാൽ അല്ലാഹു ആരെ സ്നേഹിക്കുന്നുവോ, അവർക്ക് ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നില്ല.

അപ്പോൾ ഈ തത്വത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നമ്മൾ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, രണ്ട് തരം വ്യക്തികൾ ഉണ്ടാകും. ഒന്ന് റസൂലുല്ലായെ സ്നേഹിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, മറ്റൊന്ന് റസൂലുല്ലാഹ് സ്നേഹിക്കുന്നവർ. ആരാണ് കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠൻ? റസൂലുല്ലാഹ് സ്നേഹിക്കുന്നവർ ആണ് കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠർ.

റസൂലുല്ലാഹ് (സ) സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം നമുക്കറിയില്ല. എന്നാൽ അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യക്തിത്വങ്ങളുടെ പേരെടുത്ത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് “ഞാൻ ഇവരെ സ്നേഹിക്കുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരെയും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ എല്ലാവരുടെയും പേര് എങ്ങനെ പറയും? എന്നാൽ ആരുടെ സ്നേഹത്തെയാണോ ഈമാന്റെ ഭാഗമായി പ്രഖ്യാപിച്ചത് അവരുടെ പേര് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “അല്ലാഹുവേ, ഫാത്തിമയെ സ്നേഹിക്കുന്നവനെ നീയും സ്നേഹിക്കേണമേ. അലിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവനെ നീയും സ്നേഹിക്കേണമേ.” അപ്പോൾ കാര്യം റസൂലുല്ലായുടെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിനും, പഞ്ചതൻ പാകിനും ( മുഹമ്മദ് നബി (സ), ഫാത്തിമ (റ), അലി (റ), ഹസ്സൻ (റ), ഹുസ്സൈൻ (റ) ), മൗലാ അലിക്കും എതിര് ആരായിരുന്നു? ബനു ഉമയ്യ. ഈ ആയത്ത് (28:56) ബനു ഉമയ്യയുടെ വാക്കുകളാണ്, അല്ലാഹുവിന്റെ വഹിയ്യ് അല്ല. അവർ അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിനെയും മൗലാ അലിയെയും എതിർക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഖുർആനിൽ തിരുകിക്കയറ്റിയത്.

ഈ ആയത്തിലെ വാക്കുകൾ നോക്കൂ , “ഇന്നക ലാ തഹ്ദീ മൻ അഹ്ബബ്ത.” ഓ റസൂൽ (സ), അങ്ങ് ആരെയാണോ സ്നേഹിക്കുന്നത്, അവരെ നേർമാർഗ്ഗത്തിലാക്കാൻ അങ്ങേക്ക് കഴിയില്ല.

ഇത് അഹ്ലുൽ ബൈത്തിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ളതാണ്.

നമ്മൾ സ്നേഹിച്ചാൽ അത് ഈമാൻ. റസൂലുല്ലാഹ് നമ്മളെ സ്നേഹിച്ചാലോ, നമ്മളെ നേർമാർഗ്ഗത്തിലാക്കാൻ റസൂലുല്ലാഹിക്ക് കഴിയില്ലെന്നോ? അവിടുന്ന് നിസ്സഹായനും അശക്തനുമാണെന്നോ? ഇത് ഖുർആനിനും ഇസ്‌ലാമിനും എതിരല്ലേ?

നമ്മുടെ ഈമാന്റെ വ്യവസ്ഥ തന്നെ, നമ്മൾ എല്ലാവരെക്കാളും കൂടുതൽ റസൂലുല്ലായെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ്. നമ്മൾ സ്നേഹിച്ചാൽ ഈമാനുള്ളവരായി. എന്നാൽ റസൂലുല്ലാഹ് ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചാൽ, അതിന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ല എന്നാണോ? ഈ വിശ്വാസം ഇസ്‌ലാമിനോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നതാണോ? ഈ വിശ്വാസം ഖുർആനിനോട് യോജിക്കുന്നതാണോ? ഇത് അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള വഹിയ് അല്ല. ഇത് മൗലാ അലിയെയും അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിനെയും ലക്ഷ്യം വെച്ച് ബനു ഉമയ്യ ചേർത്തതാണ്. കാരണം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഇതും പറയുന്നുണ്ടല്ലോ, ‘യാ റസൂലുല്ലാഹ് (സ), അവരോട് പറയുക, ഞാൻ നിങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ച ഈ ദീനിന് ഞാൻ പ്രതിഫലമൊന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല, എൻ്റെ അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിനോട്, എൻ്റെ കുടുംബക്കാരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുക എന്നതൊഴികെ.’ (ഖുർആൻ 42:23)

ദിൽ ഖുർബാ. ഖുർആന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ഈ വാക്കിന് (ഖുർബാ) വളരെ ആഴത്തിലുള്ള അർത്ഥങ്ങളുണ്ട്. ഒരു ഖുർബത്ത് (സാമീപ്യം) ളാഹിറിന്റെതാണ്, മറ്റൊരു ഖുർബത്ത് ബാത്വിന്റേതും. ആദ്യം ളാഹിറിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം.

ഇത് ലൗഹുൽ മഹ്ഫൂളിലെ നിയമം ആണ്. ഖുർബ് (സാമീപ്യം) ളാഹിരിയും ഉണ്ടാകും, ബാത്വിനിയും ഉണ്ടാകും. മൗലാ അലിയും സയ്യിദ ഫാത്തിമ സഹ്‌റയും അനുഭവിച്ചത്ര ളാഹിരിയായ ഖുർബ് ആർക്കാണ് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുക? ഇവർ ളാഹിരിയായ ഖുർബ് നൽകപ്പെട്ട വ്യക്തിത്വങ്ങളാണ്.

എന്നാൽ ഈ ളാഹിരിയായ ഖുർബിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം ഈ കുടുംബബന്ധം അബൂജഹലുമായും ഉണ്ടായിരുന്നു. കുടുംബക്കാർക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടെങ്കിൽ അബൂലഹബിനെ പുറത്താക്കില്ലല്ലോ? അബൂത്വാലിബ് പിതൃസഹോദരനാണെങ്കിൽ അബൂജഹലും പിതൃസഹോദരനാണ്.

അപ്പോൾ പിന്നെ എന്തിനാണ് അബൂത്വാലിബിനെ ആദരണീയനായി കാണുകയും മറ്റ് പിതൃസഹോദരന്മാരെ ആദരണീയരായി കാണാതെ നിന്ദിക്കുകയും കോപത്തിനിരയാക്കുകയും ചെയ്തത്?

കാരണം ഇവർ (അഹ്ലുൽ ബൈത്ത്) ളാഹിരിയായ ഖുർബും ബാത്വിനിയായ ഖുർബും ഒരുപോലെ ലഭിച്ച ബന്ധുക്കളാണ്. പിന്നീട് ബാത്വിനിയായ ഇൽമ് വഴി വന്ന ഔലിയാക്കൾ, ഫുഖറാ, അവർക്ക് ബാത്വിനിയായ ബന്ധം ലഭിച്ചു. എന്നാൽ അവർക്ക് ളാഹിരിയായ ബന്ധുത്വം ലഭിച്ചില്ല. അതിനാൽ ഒരു വലിയ്യിനും ഒരു ഫഖീറിനും മൗലാ അലിയേക്കാൾ വലുതാകാൻ കഴിയില്ല, ഫാത്തിമയെക്കാൾ വലുതാകാൻ കഴിയില്ല. കാരണം അവർക്ക് ളാഹിരിയായ ഖുർബും ബാത്വിനിയായ ഖുർബും ഒരുപോലെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് വന്ന ഫുഖറാഉം ഔലിയാക്കളും ബാത്വിനിയായ ഖുർബ് മാത്രം ലഭിച്ച വ്യക്തിത്വങ്ങളാണ്. അവർ നബി(സ)യുടെ സാമീപ്യത്തിലെത്തി, പക്ഷേ അലിക്ക് (റ) സമമായി ആർക്കും വരാൻ കഴിയില്ല. ഫാത്തിമയ്ക്ക് (റ) സമമായി ആർക്കും വരാൻ കഴിയില്ല. അവർക്ക് തുല്യമായി ആരും ഉണ്ടാകില്ല.

ഈ ആയത്ത് (ഖുർആൻ 42:23) അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമല്ല. പ്രത്യേകമായി അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിന് വേണ്ടിയുള്ളതാണ്, എന്നാൽ പൊതുവായി നബി(സ)യുടെ ബാത്വിനിയായ സാമീപ്യം ലഭിച്ച എല്ലാ വ്യക്തിത്വങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണ്. ഒന്നുകിൽ അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിലെ പഞ്ചതൻ പാക്കിന്റേതാകണം. അവർക്ക് ളാഹിരിയായ ബന്ധുത്വവും ലഭിച്ചു, ബാത്വിനിയായ ബന്ധുത്വവും ലഭിച്ചു. അല്ലെങ്കിൽ പിന്നീട് ബാത്വിനിയായ ബന്ധുത്വം ലഭിച്ച് ബന്ധുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്ന വ്യക്തിത്വങ്ങൾ ആകണം.

ഇത് ലൗഹുൽ മഹ്ഫൂളിലെ വ്യസ്ഥയാണ്; ഒന്നാമതായി പഞ്ചതൻ പാക്കിനോടുള്ള ( മുഹമ്മദ് നബി (സ), ഫാത്തിമ (റ), അലി (റ), ഹസ്സൻ (റ), ഹുസ്സൈൻ (റ) ) മുഹബ്ബത്ത് ഈമാനിന്റെ ഭാഗമാണ്. പഞ്ചതൻ പാക്കിനോട് മുഹബ്ബത്ത് ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈമാൻ തന്നെ ഉണ്ടാകില്ല. പിന്നെ പഞ്ചതൻ പാക്കിനോടുള്ള മുഹബ്ബത്തിനൊപ്പം, നബി കരീം (സ) യുടെ ബാത്വിനായ സാമീപ്യത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന എല്ലാ വ്യക്തിത്വങ്ങളോടുമുള്ള മുഹബ്ബത്തും ഈമാനിന്റെ ഭാഗമാണ്. ആ വ്യക്തിത്വങ്ങളിൽ ഖ്വാജ ഗരീബ് നവാസും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തോട് മുഹബ്ബത്ത് ഇല്ലെങ്കിലും ഈമാൻ പൂർണ്ണമാകില്ല. ആ വ്യക്തിത്വങ്ങളിൽ, മുംബൈയിലെ കടൽത്തീരത്തുള്ള ഹാജി അലിയുമുണ്ട്.

ഞാൻ ഹാജി അലിയുടെ ദർഗയിൽ ഒരുപാട് തവണ പോയിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ എപ്പോഴൊക്കെ പോയിട്ടുണ്ടോ, അപ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ അവിടെ മൗലാ അലിയെ കൂടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കൽ ഞാൻ അവിടെ ടെറസിനു മുകളിൽ കിടന്നുറങ്ങി. രാത്രി എപ്പോഴോ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ നാലുപാടും കടൽ മാത്രം. ആ ചെറിയ നടപ്പാത വെള്ളത്തിനടിയിലായി. ഞാൻ അല്പം പരിഭ്രാന്തനായി, ഇതെന്താണ് സംഭവിച്ചത്? കൊടുങ്കാറ്റ് വല്ലതും വന്നോ? ആ പരിഭ്രാന്തിയുടെ അവസ്ഥയിൽ, ഞാൻ കണ്ടു, മൗലാ അലി അവിടെ നിൽക്കുന്നു. അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “പേടിക്കേണ്ട, ഇത് നമ്മുടെ തന്നെ കുട്ടിയാണ്. ഈ നഗരത്തിൻ്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി നമ്മൾ ഇവനെ ഇവിടെ ഇരുത്തിയിരിക്കുകയാണ്.” മുംബൈ നഗരത്തെ കടലിലെ ആപത്തുകളിൽ നിന്നും കൊടുങ്കാറ്റുകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി ഹാജി അലി ബാബയ്ക്ക് ബാത്വിനിൽ ഡ്യൂട്ടി നൽകിയത് മൗലാ അലിയാണ്. അവിടുന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അവിടെ ഇരുത്തി. 

അപ്പോൾ “എൻ്റെ ബന്ധുക്കളോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുക” എന്ന ഈ ആയത്തിൽ, ഒന്നാമതായി വരുന്നത് അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിലെ പഞ്ചതൻ പാക് ആണ്. കാരണം അവർ ളാഹിരിയായ ഖുർബിനും ബാത്വിനിയായ ഖുർബിനും ഉടമകളാണ്. അതിനുശേഷം ഫുഖറാ, ഔലിയാ, സ്വാലിഹീങ്ങൾ തുടങ്ങി നബി (സ) യുമായി ബാത്വിനിയായ ഖുർബ് നേടിയ എല്ലാ വ്യക്തിത്വങ്ങളും അതിൽ ഉൾപ്പെടും.

ഇതായിരുന്നു ബനൂ ഉമയ്യയുടെ പ്രധാന പ്രശ്നം. ഈ കാര്യങ്ങൾ മുസ്‌ലിംകളിലേക്ക് എത്തിയാൽ, അതായത് അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിലെ പഞ്ചതൻ പാക്കിനോടുള്ള മുഹബ്ബത്ത് ഈമാനിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് വന്നാൽ, പിന്നെ തങ്ങളുടെ അവസ്ഥ എന്താകും? അപ്പോൾ തീർച്ചയായും എല്ലാവരും പറയും അലിക്ക് ഒന്നാം സ്ഥാനമാണെന്ന്. അല്ലേ?

അതുകൊണ്ട് അവർ അവരുടെ രീതിയിൽ, ജനങ്ങൾ സംശയത്തിലാകുന്ന രൂപത്തിലുള്ള ഒരു കുഴപ്പം ഖുർആനിൽ ഉണ്ടാക്കാം എന്ന് കരുതി. അങ്ങനെ ഈ ആയത്ത് അതിൽ തിരുകിക്കയറ്റി. ഇത് അല്ലാഹു ഇറക്കിയതല്ല. കാരണം ഇതിനെ ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിൻ്റെ വചനമായി അംഗീകരിച്ചാൽ, പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഇസ്‌ലാം ദീൻ ഉപേക്ഷിക്കും. കാരണം ഇത് ഇസ്‌ലാമിൻ്റെ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾക്ക് എതിരാണ്. മുഹമ്മദിനോടുള്ള മുഹബ്ബത്ത് ദീനിന്റെ ആദ്യത്തെ നിബന്ധനയാണ്. അതിൽ വല്ല കുറവും സംഭവിച്ചാൽ എല്ലാം അപൂർണ്ണമാണ്. നാം റസൂലുള്ളാഹി (സ) യോട് മുഹബ്ബത്ത് വെച്ചാൽ മുഅ്മിനായിത്തീരും, എന്നാൽ അവിടുന്ന് നമ്മളോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ഹിദായത്ത് നൽകാൻ പോലും കഴിയില്ലെന്നോ, ഇതെങ്ങനെ നമ്മൾ വിശ്വസിക്കും?

ഇത് ഗൂഢാലോചനയുടെ ഭാഗമായി ചെയ്തതാണ്. എന്തിനെന്നാൽ പഞ്ചതൻ പാക്കിനോടും അഹ്‌ലുൽ ബൈത്തിനോടും മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നവരെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ. അവരുടെ മുഹബ്ബത്ത് ഈമാനിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് അവർ ധരിക്കാതിരിക്കാൻ. റസൂലുള്ളാഹി (സ) ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിക്കുന്നത് ശ്രേഷ്ഠമായി കണക്കാക്കപ്പെടാതിരിക്കാനും.

ഇനി നോക്കൂ, ഇവിടെ നമ്മൾ ഈ കാര്യം എടുത്താൽ, യാ റസൂലല്ലാഹ് അങ്ങ് ആരെയാണോ സ്നേഹിക്കുന്നത്, അങ്ങേക്ക് അവരെ ഹിദായത്തിലാക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് വന്നാൽ, ബീവി ഫാത്തിമയുടെ കാര്യം നോക്കൂ, നബി (സ) ക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ മുഹബ്ബത്ത് ആരോടാണ്? തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകൾ ഫാത്തിമയോട്. അങ്ങനെയാകുമ്പോൾ റസൂലുള്ളാക്ക് തൻ്റെ മകളോടുള്ള മുഹബ്ബത്ത് ദീനിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ പ്രയോജനകരമല്ല എന്ന് വരും. അവിടുത്തേക്ക് തന്റെ പുത്രിയോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കാം, എന്നാൽ അവർക്ക് ഹിദായത്ത് നൽകാൻ കഴിയില്ല എന്ന് വരും. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം ഇതിന് വിപരീതമാണ്. യാഥാർത്ഥ്യം എന്താണ്? റസൂലുള്ളാ (സ) അല്ലാഹുവിൻ്റെ സന്നിധിയിൽ കൈകളുയർത്തി പറയുന്നു: “അല്ലാഹുവേ, എൻ്റെ മകൾ ഫാത്തിമ എൻ്റെ കരളിൻ്റെ കഷ്ണമാണ്. ആര് അവളോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ, നീ അവരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കേണമേ.”

പറയൂ, അപ്പോൾ ഇതെങ്ങനെ ഒരു സത്യസന്ധമായ ആയത്താകും (42:23)? റസൂലുള്ളായുടെ വാക്കുകൾ ഇതായിരിക്കുമ്പോൾ: “അല്ലാഹുവേ, ആര് ഫാത്തിമയോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ, നീ അവരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കേണമേ.” ഇത് റസൂലുള്ളായുടെ വാക്കുകളാണ്. അപ്പോൾ, “അല്ലയോ മുസ്തഫാ, അങ്ങ് ആരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ, അവർക്ക് ഹിദായത്ത് നൽകാൻ അങ്ങേക്ക് കഴിയില്ലെന്നോ?” എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ വാക്കുകളാകുമോ?

അത് അല്ലാഹുവിൻ്റെ വാക്കുകളായിരുന്നെങ്കിൽ, റസൂലുള്ളാ എന്തിനാണ് അല്ലാഹുവിനോട് “ആര് ഫാത്തിമയോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ, നീ അവരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കേണമേ” എന്ന് പറയുന്നത്? ഇത് അല്ലാഹുവിനോട് കൽപിക്കുകയല്ലേ. ദുആ അല്ലല്ലോ. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ആജ്ഞാരൂപത്തിലുള്ള ശൈലി റസൂലുള്ളാ അപ്പോൾ എന്തിന് പ്രകടിപ്പിച്ചു? ആജ്ഞാരൂപത്തിലുള്ള ആ ശൈലി എന്തിന് സ്വീകരിച്ചു? അത് സ്വീകരിച്ചത്, അവിടെ ആദ്യമേ റാളിയ മർളിയയുടെ വാഗ്ദാനമുണ്ട്. ആ വാഗ്ദാനത്തിന് കീഴിൽ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ എൻ്റെ വീറ്റോ പവർ ഉപയോഗിക്കുകയാണ്.

“അല്ലയോ മൗലാ, അങ്ങ് എനിക്ക് നൽകിയ റാളിയ മർളിയയുടെ വീറ്റോ പവർ, ഞാനിപ്പോൾ അത് ഉപയോഗിച്ച് പറയുകയാണ്, ആര് ഫാത്തിമയോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ, നീ അവനോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കണം.” ആര് ഫാത്തിമയോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ, നീ അവനോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കണം.

അപ്പോൾ ഫാത്തിമയോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നവർ അല്ലാഹുവിൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവരായി മാറുന്നു, എന്നാൽ മുസ്തഫ (സ) ആരോട് മുഹബ്ബത്ത് വെക്കുന്നുവോ അയാൾക്ക് ഹിദായത്തിന് യോഗ്യത നേടാൻ പോലും കഴിയില്ല എന്നത് സംഭവിക്കുമോ? ഇതെത്ര മോശമായ ഒരു കാര്യമായിപ്പോയി. എത്ര വലിയ ഒരു വൈരുദ്ധ്യമാണ് ഇതിലുള്ളത്. എത്ര വലിയ ഒരു ആശയക്കുഴപ്പമാണ് ഇതിൽ ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇത് യഥാർത്ഥ ആയത്തല്ല, കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ്.

അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള ഈ ആയത്ത് നോക്കൂ…

إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ  (ഖുർആൻ 42:52)

“ഇന്നക്ക ലതഹ്ദീ”. നിശ്ചയമായും താങ്കൾ തന്നെയാണ് നേർമാർഗ്ഗം (ഹിദായത്ത്) കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നവൻ എന്ന്. “വ ഇന്നക്ക ലതഹ്ദീ ഇലാ സിറാത്തും മുസ്തഖീം”. നിശ്ചയമായും താങ്കൾ തന്നെയാണ്.  ഇവിടെ ‘ലാം’ ചേർത്തുകൊണ്ട് അല്ലാഹു ഇതിനെ ഒരു പ്രത്യേക ഹിദായത്താക്കി മാറ്റി. ഇത് ബാത്വിനി ഇൽമിലേക്കുള്ള ഒരു സൂചനയാണ്. ഹിദായത്ത് സാധാരണ നിലയിലും ഉണ്ടാകുമല്ലോ. കുഫ്ർ ഉപേക്ഷിച്ച് ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് വരുന്നതും ഹിദായത്താണ്. ‘ലതഹ്ദീ’ എന്നതിൻ്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? ഇവർ സിറാത്തുൽ മുസ്തഖീമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. സിറാത്തുൽ മുസ്തഖീം എന്നത് ഖൽബിൻ്റെ ജീവിതമാണ്. ഖൽബ് തുറക്കുന്നതാണ്, അത് പ്രകാശിക്കുന്നതാണ്. ശറഹെ സദർ ആണ്.

അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നുള്ള രണ്ട് ആയത്തുകൾ പരസ്പരം വിരുദ്ധമാകാൻ കഴിയില്ല.

അല്ലാഹു ഖുർആൻ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു, “നാം ഈ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിച്ചു, നാം തന്നെയാണ് അതിന്റെ സംരക്ഷകർ.” ഇതിൽ നിന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കിയത്, എന്തൊക്കെയുണ്ടോ അതെല്ലാം അല്ലാഹു സംരക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാണ്. സംരക്ഷണം എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, അത് നബി (സ) യുടെ ഖൽബിൽ സുരക്ഷിതമായിരിക്കും എന്നാണ്. നിങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങായി എഴുതിവെച്ച ആയത്തുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം അല്ലാഹു ഏറ്റെടുത്തിട്ടില്ല. റസൂലുല്ലാഹിയുടെ ഖൽബിലുള്ളത്, അത് സുരക്ഷിതമായിരിക്കും.